Eg bur i eit stigande Atlantis, og skodar tilbake.
Eg skriv postkort og seier at eg kan plukka deg opp om ei veke.
Det plar ta ti dagar, du svarar aldri, så eg veit at du framleis er til.

Før jorda vart rund hadde eg besøkt alle hjørna,
frå aust til vest, til nord, til sør,
eg leita etter det eg fann og eg vart verande utan føtter,
utan røtter, utan kompass,
eg fann ikkje vegen heim.